Wat zijn de gevolgen van kindermishandeling?

 

Kindermishandeling is een traumatische ervaring. In haar onderzoek stelt Judith Herman (Amerikaanse hoogleraar aan de Harvard-universiteit en grondlegger van de term complexe posttraumatische stressstoornis) het trauma van overlevers van kindermishandeling gelijk aan het trauma van soldaten die terugkeren van het front. De langdurige en constante blootstelling aan hoge stress ontregelt hun stresssysteem.

 

Onderzoek wijst uit dat gepaste, intensieve begeleiding kan helpen om te genezen van trauma. Daarom is het belangrijk dat slachtoffers durven spreken en hulp durven zoeken.

 

In de praktijk brengt kindermishandeling deze gevolgen met zich mee:

 

Gevolgen voor het kind

 

Dualiteit tussen angst en hoop:

  • Angst en verdriet worden verborgen, wat zorgt voor een stuk isolatie van de buitenwereld.
  • Door leuke ervaringen die het kind beleeft, blijft de hoop dat het ooit beter wordt.

 

Het kind zwijgt en toont zich naar buiten toe gelukkig, wat de detectie van kindermishandeling bemoeilijkt. Het doet dat vooral uit (onnodige) schaamte en uit angst om wat er gebeurt als ze spreken. Vaak weten ze ook niet waarnaartoe. 

Gevolgen op volwassen leeftijd

 

Als we weten dat veel kinderen heel lang niet, of soms zelfs nooit, met hun geheim naar buiten komen, worstelen zij als volwassene verder met de gevolgen van de kindermishandeling die ze ondergingen.

 

De dualiteit tussen angst en hoop blijft bestaan:

  • Naar buiten toe toont de volwassene zich gelukkig, voldoet hij of zij aan het beeld en de verwachtingen van de maatschappij.
  • Vanbinnen blijven de schrik en de schaamte, en groeit de vraag of het ooit beter wordt.
  • Overlevingsstrategieën uit de kindertijd werden zich eigen gemaakt:
    • Hoge mate van perfectionisme, want slecht gedrag betekende zware gevolgen.
  • Hechtingsproblematiek
    • Vertrouwen missen vanuit het patroon dat zorg moet verdiend worden, wat resulteert in een blijvende zoektocht naar erkenning en bevestiging.
  • Continu alert voor stemmingswisselingen, en in dit geval daarvoor de schuld bij zichzelf leggen (‘Ik zal wel iets fout hebben gedaan’).